güneş lekeli bir kadınım ben, arzuladığın yerden içeriye kurumuş. birinden bir ötekine savrulurken, teni parça parça olmuş bir kadın. herkes sever de ben sevemez miydim ki? sevdim mi ki? sevdim de ne oldu?..
biliyor musun? ben tüm sevgililerimi aldattım. … …
bedenimden ilk nerde vaz geçtiğimi unuttum bile ve o zamandan beri hissedemedim bedenimi.
derinimde, en derinimde hala gerçekten sevebilecek bir kadın olduğunu düşünüyorum. hayır.. beyaz atlı prens felan beklemiyorum.. sadece.. tüm sevdalarımı unutturan tek bir aşk istiyorum. ya da aslında hiç. hiç çünkü.. zaten.. hiç birinin adını bile hatırlamıyorum.
az önce bir film izledim, sonra bana ağır gelen başımla yatağıma yattım.. ama uyuyamadım. duvardaki poster üstüme üstüme geldi, karanlıkta onu biri zannettim,korktum, koşarak kaçtım, yazılara sığınıyorum. işte yalnız olmak böyle bir şey demek istiyorum. yazıyorum..
kafamda binlerce soru dolaşıyor. hani dışardan baksan mal mal oturuyorum, ama aslında fan yetmemiş beynim ısınıyor. kanepeye uzanıyorum, seni hatırlıyorum. sen bana beni özledin mi diye soruyorsun, ben sana umrunda mı diyorum.. biliyorum günlerdir umrumuzda değil.
seni o merdivenlerde ilk defa inanarak bıraktığımda aslında kendimle olan savaşımı kazanmıştım. ve bunu sana anlatarak egomla olanı da kazandım. ama yanında gittiğim adam kimdi.. umrumda mıydı.. umrunda mıydık.. bunu hatırlamıyorum.
güneş lekeli bir kadınım ben, muhtelif yerlerini olur olmaz zamanlarda açan, hani bu teşhirden öte sanki kendine güvenmiş gibi..
çok güzel saçlarım vardı eskiden, hiç kimsenin dokunmadığı. senelerce kör gözümle kesmiştim onları. en mahrem yerim güneş lekelerimi örtmek için uzadı.. uzadı saçlarım..
sence? bir kadının en güzel yeri güneş lekeleri midir? yoksa saçları mı? ya da senden farklı ve gizemli olan her yeri mi? o zaman neden ama neden sadece bir yeri hatırlayarak diğerlerini unutuyorsun? ben biliyorum, bir kadının en güzel yeri, inadına güneş lekeleridir. çünkü orası kadının en gizlisidir. aslında en ortada, en aşifte, en yakın, en bilindik ama en güzel.
bir kadının güneş lekeleri ya da en azından benim güneş lekelerim omuzlarımdır. en unutulmuş ve en ben omuzlarım.
biliyor musun? ben tüm sevgililerimi aldattım. … …
bedenimden ilk nerde vaz geçtiğimi unuttum bile ve o zamandan beri hissedemedim bedenimi.
derinimde, en derinimde hala gerçekten sevebilecek bir kadın olduğunu düşünüyorum. hayır.. beyaz atlı prens felan beklemiyorum.. sadece.. tüm sevdalarımı unutturan tek bir aşk istiyorum. ya da aslında hiç. hiç çünkü.. zaten.. hiç birinin adını bile hatırlamıyorum.
az önce bir film izledim, sonra bana ağır gelen başımla yatağıma yattım.. ama uyuyamadım. duvardaki poster üstüme üstüme geldi, karanlıkta onu biri zannettim,korktum, koşarak kaçtım, yazılara sığınıyorum. işte yalnız olmak böyle bir şey demek istiyorum. yazıyorum..
kafamda binlerce soru dolaşıyor. hani dışardan baksan mal mal oturuyorum, ama aslında fan yetmemiş beynim ısınıyor. kanepeye uzanıyorum, seni hatırlıyorum. sen bana beni özledin mi diye soruyorsun, ben sana umrunda mı diyorum.. biliyorum günlerdir umrumuzda değil.
seni o merdivenlerde ilk defa inanarak bıraktığımda aslında kendimle olan savaşımı kazanmıştım. ve bunu sana anlatarak egomla olanı da kazandım. ama yanında gittiğim adam kimdi.. umrumda mıydı.. umrunda mıydık.. bunu hatırlamıyorum.
güneş lekeli bir kadınım ben, muhtelif yerlerini olur olmaz zamanlarda açan, hani bu teşhirden öte sanki kendine güvenmiş gibi..
çok güzel saçlarım vardı eskiden, hiç kimsenin dokunmadığı. senelerce kör gözümle kesmiştim onları. en mahrem yerim güneş lekelerimi örtmek için uzadı.. uzadı saçlarım..
sence? bir kadının en güzel yeri güneş lekeleri midir? yoksa saçları mı? ya da senden farklı ve gizemli olan her yeri mi? o zaman neden ama neden sadece bir yeri hatırlayarak diğerlerini unutuyorsun? ben biliyorum, bir kadının en güzel yeri, inadına güneş lekeleridir. çünkü orası kadının en gizlisidir. aslında en ortada, en aşifte, en yakın, en bilindik ama en güzel.
bir kadının güneş lekeleri ya da en azından benim güneş lekelerim omuzlarımdır. en unutulmuş ve en ben omuzlarım.
1 yorum:
dağıldım... Hadi şimdi topla toplayabilirsen bu tanımadığın insanı. hadi kurtar uçurumun ucuna sürüklediğin bu günah keçisini. Kaç zaman oldu tenin güneşi görmeyeli, kaç zamandır ruhun uçarken bedenini emanet bırakıyorsun amansız vucutlara? kaç zamandır "ben bende değil" "ben burda değilim" diye naralar atıyorsun şuh kahkahalarının arasında, kaç kurtarıcın oldu hayatında kaçına sahip çıktın kaçına anlatabildin gerçeği, hepsini mi aldattın? Peki kaçı inandı gözlerine, sözlerine. kaçı çıkarttı senin içindeki o mahrem gerçeği, kaçının dizinin dibinde ağlayıp unuttum tüm zamanı.. Ne zaman bitecek bu pandoradaki sürgünün ne zaman "yeter" diyebileceksin herşeye. Kaçmak mıdır çözüm senin için katlanmak mıdır istemeyerek herşeye ve bırakıp gitmek midir yüzüstü sevişmelerini. Kim di o merdivenlerdeki adam, neydi senin için ne yaptı sen giderken. Neden bu kadar önemlidir bu zafer senin için. haydi anlat durma her insan kendi üretir merhemini kendi içinde ama üstüne giderek başarır bunu susarak değil.
Yorum Gönder